ให้ฟ้าครึ้มเริ่มเบาบางจนสดใส
เวลาช่วยเยียวยารักษาใจ
แล้ววันหนึ่งเราจะมีวันใหม่แค่ใช้เวลา
แต่สำหรับฉันเวลาไม่เห็นช่วยอะไร
แจ็บแค่ใหน...ท้อสักเท่าใหร่ไม่เห็นเวลาจะรักษา
ผ่านกี่ร้อนหนาวที่เหนื่อยอ่อนทนร้าวรอนตลอดมา
ไม่เห็นเวลาจะเยียวยารักษาอะไร
สุดท้ายคือฉันต้องทนไปอย่างนี้
อยู่กับน้ำตาที่มีถึงแม้จะแก้ไขอะไรไม่ได้
เจ็บจมอยู่กับวันเหงารักเธอเหมือนเก่าแม้ไม่ได้อะไร
ทำได้แค่รักเธอต่อไปจนหัวใจหมดเรี่ยวแรง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น