รักแท้มีจริง

ก่อนเคยคิดว่ารักแท้เป็นเรื่องตลก
เป็นคำพูดโกหก ที่ทำให้คนหลงใหล
จะมีจริงหรือ คนที่จะจูงมือกันไป
บนหนทางที่แสนยาวไกล จนสุดทาง

แต่รู้ใหมว่าเธอคือคำตอบของคำถาม
เธอคือนิยามของรักแท้ที่ไม่เหินห่าง
ทุกวันที่ได้พบ เธอทำให้รักไม่เคยจืดจาง
เพราะเธอคอยเป็นคนข้างๆ ที่ทำให้รู้ว่ารักแท้มีจริง

เธอเท่านั้นที่ฉันรัก

ฉันไม่รู้หรอกว่ารักเธอตอนใหน
ความผูกพันถึงได้เติบโตมาขนาดนี้
ฉันไม่รู้หรอกว่าเราคบกันมากี่เดือนปี
กว่าที่จะมีวันี้ ที่เคียงข้างกัน

ฉันไม่รู้จริงๆ สำหรับการเริ่มต้น
ที่ทำให้เราสองคนได้ร่วมทางฝัน
แต่ที่ฉันรู้มีเพียงสิ่งหนึ่ง...ที่ต่อจากนี้ไปในทุกๆ วัน
หัวใจของฉัน...มันจะรักใครไม่ได้ทั้งนั้น นอกจากเธอ

แค่เขาจากไป

แค่เขาจากไป อย่าคิดว่าไม่มีใครรัก
วันนี้เธออาจเจ็บหนัก บอบช้ำไปด้วยรอยแผล
แต่เชื่อเถอะคนดี..ว่าสักวันเธอจะหายอ่อนแอ
เมื่อชีวิตยังมีทางแก้ แค่ลองเปิดใจ

ขอเพียงเธอหันมาลองมองดู
ก็คงจะได้รับรู้ถึงบางอย่างได้
กับคนบางคน...ที่เธอเคยมองข้ามไป
คือฉันที่พร้อมจะทำทุกอย่างให้
แผลเป็นที่หัวใจเธอหายดี

คำขอโทษที่ไม่ต้องการ

หากเธออยากบอกฉันว่าขอโทษ
ขอได้โปรดหยุดปากไว้ตรงนั้น
สิ่งที่เธอเคยมาทำร้ายกัน
ไม่สำคัญเท่าใจที่เจ็บร้าว

สิ่งที่ฉันต้องการจากปากเธอ
ไม่อยากเจอเธอทำเหมือนฉันเขลา
ควงใครมาให้เห็นเจ็บไม่เบา
เหมือนรอยร้าวกำลังเกิดในหัวใจ

มันเจ็บแปลบทั้งแสบที่ได้เห็น
ตายทั้งเป็นเธอจ๋าได้ยินใหม
แล้วมาบอกว่าขอโทษฉันเสียใจ
ยิ่งทำร้ายให้ฉันตายทั้งเป็น

หากจะมาขอโทษโปรดเถิดหนา
แค่อย่าควงใครมาให้ฉันเห็น
รู้บ้างใหมมันเหมือนตายทั้งเป็น
อย่าเลือดเย็นมาขอโทษไม่ต้องการ

เธอเท่านั้นที่ฉันรัก

ฉันไม่รู้หรอกว่ารักเธอตอนใหน
ความผูกพันถึงได้เติบโตมาขนาดนี้
ฉันไม่รู้หรอกว่าเราคบกันมากี่เดือนปี
กว่าที่จะมีวันี้ ที่เคียงข้างกัน

ฉันไม่รู้จริงๆ สำหรับการเริ่มต้น
ที่ทำให้เราสองคนได้ร่วมทางฝัน
แต่ที่ฉันรู้มีเพียงสิ่งหนึ่ง...ที่ต่อจากนี้ไปในทุกๆ วัน
หัวใจของฉัน...มันจะรักใครไม่ได้ทั้งนั้น นอกจากเธอ

รักแท้มีจริง

ก่อนเคยคิดว่ารักแท้เป็นเรื่องตลก
เป็นคำพูดโกหก ที่ทำให้คนหลงใหล
จะมีจริงหรือ คนที่จะจูงมือกันไป
บนหนทางที่แสนยาวไกล จนสุดทาง

แต่รู้ใหมว่าเธอคือคำตอบของคำถาม
เธอคือนิยามของรักแท้ที่ไม่เหินห่าง
ทุกวันที่ได้พบ เธอทำให้รักไม่เคยจืดจาง
เพราะเธอคอยเป็นคนข้างๆ ที่ทำให้รู้ว่ารักแท้มีจริง

ขาดเธอไม่ขาดใจ

ถ้าวันนี้คนที่เธอเลือกคือเขา
ฉันก็ยินดีจะกลับไปเหงา เศร้าอีกหน
มันคงไม่ทำให้ถึงตาย แค่ใครจากไปสักคน
ถึงฉันอาจต้องทุกข์ทน สักวันคงจะหายดี

ไม่มีเธอ ก็ใช่ว่าจะไม่มีใคร
เมื่อยังคงมีลมหายใจ ก็อยู่ต่อไปเพื่อวันพรุ่งนี้
แค่คำว่าความเหงา...มันคงไม่ทำให้ฉันเจ็บได้เท่าใหร่คนดี
เพราะยังไงก็ยังดีกว่ารอคอยคนไม่รักดี...
ที่ไม่มีวันจะกลับมา

คนๆ นี้จะรักเธอ

เธอเคยสงสัยบ้างหรือเปล่าคนดี
ว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงยอมทนได้เสมอ
ทั้งที่ถูกเธอผลักใส ไม่ให้มาพบเจอ
แต่สิ่งที่เป็นมาเสมอ คือฉันกลับยังคงห่วงใย

ถ้าความรักสามารถลืมได้ด้วยวันเวลา
ถ้าความผูกพันที่ผ่านมาลบได้ด้วยน้ำตาฉันได้
รู้ไว้นะ ฉันจะไม่อยู่รอให้คนบางคนเดินจากไป
แต่เป็นเพราะฉันไม่อาจเปลี่ยนหัวใจ...
เธอจึงเป็นสิ่งเดียวที่ฉันเก็บไว้ในความทรงจำ

ใจฉันรักได้แค่เธอ

เมื่อใหร่จะเลิกใขว่คว้า
เพื่อที่จะตามหาใครที่ดีกว่าฉันคนนี้
เมื่อใหร่รักที่ทุ่งเทให้ไป เธอจะมองเห็นถึงความหวังดี
ว่าผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่เคยรักเธอน้อยไปกว่าใคร

แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่เคยมีได้เท่าใครคนนั้น
นั่นคือการที่ได้เป็นคนสำคัญของเธอใช่ใหม
เมื่อตลอดเวลา...สิ่งที่ทำให้เราไม่เหมือนกันก็คือหัวใจ
เพราะเธอใช้มันรักใครต่อใคร...
แต่ฉันกลับใช้มันรักได้แค่เธอ

เหงา รอ เธอกลับมา

ในค่ำคืนที่เหน็บหนาว
บางเวลาที่ฟ้าไร้ดาว ดูเปล่าไร้
โลกคงดูเงียบงัน ไม่มีความสวยงามใด
ถ้าจะต้องขาดคนของใจที่เคยมี

จึงบอกได้เลยว่าในวันที่ขาดเธอ
ทุกวันที่ฉันพบเจอจึงมีแต่ความเหงามาแทนที่
ไม่รู้ว่าจะต้องรอนานแค่ไหน
วันเวลาถึงจะช่วยพัดเป่าความเศร้าที่มี
หรือว่าวันที่หัวใจฉันจะหายดี...
จะไม่มี จนกว่าเธอจะกลับมา

ก็แค่พ่ายแพ้ต่อรักแท้...รักเธอข้างเดียว

แม้ทุกวันนี้ได้ไกล้เธอทุกวัน
ไม่รู้เหมือนกันทำไมเหมือนมันไม่ใช่
หลายครั้งที่เห็นแววตาหลายเวลาที่เธอถอนใจ
แล้วจะทนอยู่เพื่ออะไรหรือเพราะสงสารในคนอ่อนแอ

ขอร้องคนดีจากหัวใจ
อย่าทนฝืนถ้าไม่ใช่ไม่ต้องกลัวฉันท้อแท้
ให้ฉันเจ็บจนตายก็ยังดีกว่าเห็นเธอเชือนแช
ก็แค่พ่ายแพ้ต่อรักแท้...รักเธอข้างเดียว

ไม่โกรธไม่โทษเธอ
ดีใจที่มีเธอเป็นคนรักเสมอ...แม้ไม่ได้ใจเธอสักเสี้ยว
แม้ช่วงเวลาที่มีเธอจะแสนสั้นแค่นิดเดียว
ชีวิตหนึ่งไม่เสียเที่ยว...เกิดมาครั้งเดียวก็ยังได้รักเธอ

ถอยหนีไม่ได้...เดินต่อไปก็ยิ่งช้ำ

สงสารเธอคนดี
สงสารเขาที่ต้องทนกับรักครั้งนี้ให้ได้
สงสารตัวเองที่ไม่สามารถตัดใจ
สงสารทุกหัวใจกับรักที่ไม่ลงตัว

เปล่าเลยเธอไม่ได้เลวร้าย
แค่ระหว่างเธอกับเขามีเรื่องวุ่นวายให้ปวดหัว
และเธอกับฉันรักกันในวันที่สายเกินกลับตัว
เราทุกคนต่างก็กลัวจะเสียความรักไป

ถอยหนีไม่ได้...เดินต่อไปก็ยิ่งช้ำ
ปวดปร่ารวนล้า...ซ้ำๆ ...วนเวียน ทำอะไรไม่ได้
เจ็บจนแสนท้อ...แต่ก็ไม่อาจตัดใจ
จะไปว่าอะไรใครในเมื่อทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับทุกหัวใจ
- ก็เพราะรักเธอ -

ที่รักของฉัน...รู้อะไรบ้างไหม

ที่เธอรักฉันทุกวันนี้
ฉันว่ามันคือสิ่ง...แสนดียิ่งกว่าของล้ำค่าใหนๆ
"ขอบคุณค่ะ" ..อยากบอกเธอสักล้านครั้งดังก้องในหัวใจ
ขอบคุณความรักยิ่งใหญ่...ที่เธอมีให้เสมอมา

ที่รักของฉัน...รู้อะไรบ้างไหม
ฉันเองก็รักเธอหมดหัวใจ...ใช่จะน้อยกว่า
ถึงฉันไม่ได้ยิ่งใหญ่...แต่หัวใจไม่ธรรมดา
มันสามารถรักเธอได้มากถึงมากกว่า
จนเหนื่อย...ร้าวล้า...แล้วหยุดเต้นไป...

ยังหวงยังห่วงไหม...คำตอบในใจเธอ

เราอยู่ใกล้กันแค่เท่านี้
ทำไมฉันรู้สึกไกลห่างอย่างนั้น
ทั้งที่เธออยู่ข้างกาย...แต่คล้ายในไม่ใกล้กัน
หัวใจของเธอนั้นอยู่กับใคร

ท่าที..พะวง...ระแวง
ที่เธอเผลอแสดง...เมื่อเธอผ่านเข้ามาใกล้
อาการหงุดหงิด...เมื่อเขาอยู่กับคนอื่นคืออะไร
ยังหวงยังห่วงไหม...คำตอบในใจเธอ

คนข้างเธอตรงนี้
น้ำตาเอ่อล้นใจที่มีทำได้เพียงแอบเพ้อ
เจ็บปวดลึกลงสุดหัวใจ...ทุกทีที่คิดเรื่องเธอ
กับทุกวันที่ยังเห็นอาการเหม่อถึงใครคนนั้น

เห็นบ้างใหมใจของฉัน

เห็นบ้างใหมใจของฉัน
ที่หยิบยื่นให้ทุกวันเธอเห็นบ้างใหม
กับสิ่งที่ทุ่มเทกับความรักที่ให้ไป
พอจะรู้บ้างใหมว่าฉันรักเธอเท่าใรที่ผ่านมา

หรือน้อยเกินไปจนรับรู้ไม่ได้
ส่งไปไม่ถึงหัวใจเลยเป็นอะไรที่ไร้ค่า
จะต้องทำอีกแค่ไหนให้ทำอีกเท่าใหร่ก็บอกมา
เพียงแค่ได้ทำก็คุ้มค่า...แล้วฉันก็ไม่สนด้วยว่า
- เธอคิดยังไง -

รัก... ก็คือรักในเธอ
จริงจังตั้งใจเสมอกับทุกความรู้สึกที่ให้
ถึงแม้สุดท้ายเธอไม่มีสักเยื่อใยก็ไม่เป็นไร
ขอแค่ได้ทำให้รักของฉันไม่ต้องการอะไร
- ต อ บ แ ท น -

เดินต่อไปไม่ได้...จะเดินจากไปก็เกินถอนตัว

แอบฝันในใจ
ถึงความหวังในวันข้างหน้า
เธอจะมีฉัน...เราจะมีกันทุกช่วงเวลา
แล้ววันนั้นเธอกล้าบอกใคร...ใคร ..ว่าเรารักกัน

ปัจจะบันทุกวันที่เป็น
ยังแอบซ่อนเร้น...กลัวเขาเห็นอยู่อย่างนั้น
ไม่เข้าใจ...ไร้บทแสดง เคลือบแคลงในความผูกพัน
ถึงใจหนึ่งแอบฝัน...แต่อีกใจนั้นก็ยังกลัว

จะตอนนี้หรือตอนไหน
ไม่ว่ายังไงจะไปทางไหนไม่พ้นเรื่องปวดหัว
เดินต่อไปไม่ได้...จะเดินจากไปก็เกินถอนตัว
ทำได้เพียงแอบฝันตามประสาผู้หญิงชั่วๆ
- ที่กลัวเธอกลับไปรักกัน -

เวลาจะเยียวยารักษาอะไร

ที่เขาว่าเวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่าง
ให้ฟ้าครึ้มเริ่มเบาบางจนสดใส
เวลาช่วยเยียวยารักษาใจ
แล้ววันหนึ่งเราจะมีวันใหม่แค่ใช้เวลา

แต่สำหรับฉันเวลาไม่เห็นช่วยอะไร
แจ็บแค่ใหน...ท้อสักเท่าใหร่ไม่เห็นเวลาจะรักษา
ผ่านกี่ร้อนหนาวที่เหนื่อยอ่อนทนร้าวรอนตลอดมา
ไม่เห็นเวลาจะเยียวยารักษาอะไร

สุดท้ายคือฉันต้องทนไปอย่างนี้
อยู่กับน้ำตาที่มีถึงแม้จะแก้ไขอะไรไม่ได้
เจ็บจมอยู่กับวันเหงารักเธอเหมือนเก่าแม้ไม่ได้อะไร
ทำได้แค่รักเธอต่อไปจนหัวใจหมดเรี่ยวแรง

เกิดอะไรขึ้นกับความรักเรา

วันที่มีเธอจนหมดใจอย่างนี้
ทำไมคนดีกลับยิ่งดูไกลห่าง
ส่อแววคล้ายๆ ความรักเริ่มจืดจาง
ความอ้างว้างแทนที่ความรักที่มีในใจ

เกิดอะไรขึ้นกับความรักเรา
ที่เคยหอมแก้มทุกเช้าวันนี้หายไปไหน
มีอะไรรึเปล่า...เป็นอะไรมากใหม...ได้แต่คิดอยู่ในใจ
ไม่กล้าถามไป...กลัวคำตอบไม่ได้ดังใจต้องการ

จับมือเดินด้วยกันมาถึงตรงนี้
ผ่านเรื่องราวร้ายดีมีอะไรช่วยคิดช่วยอ่าน
อยู่ๆ จะปล่อยมือ...ทิ้งให้ฉันเคว้งทรมาน
งั้นี่ผ่านมา..เนิ่นนาน ..สิ่งที่เธอต้องการ...คืออะไร

ไม่อาจหยุดรักที่มี...ที่หยิบยื่นไปให้

ไม่อาจหยุดรักที่มี...ที่หยิบยื่นไปให้


จะโทร...จะส่งข้อความ
ฉันรู้...แต่ที่ไม่ถามทำไม่สนใจ...เฮฮา..ขำขัน
เพราะไม่อยากขัดใจคนดี...ไม่อยากทิ้งความสัมพันธ์
จะแฟนเก่าหรือเพื่อนกัน...เอาเป็นว่าฉันเข้าใจ

ความจริงคือฉันคนนี้
ไม่อาจหยุดรักที่มี...ที่หยิบยื่นไปให้
ถึงต้องยอมรับกับเหตุการณ์...ทำความเข้าใจ
เพียงเพราะรับความจริงไม่ได้...และไม่อยากเสียเธอไป

แล้วเธอจะรับรู้เข้าใจรึเปล่า

จะเป็นยังไงถ้าฉันมั่นคง
หากรักฉันยืนยงไม่แปรผัน
จะเป็นไงถ้าฉันรักเพียงเธอทุกคืนวัน
จะเป็นไงหากฉันรักจนที่สุดของลมหายใจ

แล้วเธอจะรับรู้เข้าใจรึเปล่า
แล้วเธอจะเข้ามาเปลี่ยนวันเหงา...ของฉันไหม
แล้วเธอจะมีกันมีรักให้ตลอดไป
หรือเธอจะยังมีใจรักเขาอยู่อย่างนั้น

เพราะฉันรู้ตัวช้า
เพราะว่ามีเขาเข้ามาก่อนคนอย่างฉัน
เพราะทุกอย่างมันสายไปเกินกว่าจะมีกัน
เพราะอะไรที่ทำให้ฉันยังรักเธอ

ในวันนี้กับท่าที... และสายตา

อดคิดไม่ได้เรื่องเธอกับเขา
กับรักครั้งเก่าผูกพันกันเร่าร้อน
ความห่วงหา..ห่วงใย...เมื่อเก่าก่อน
เมื่อถ่านที่ยังร้อนรอวันคุระอะในใจ

ในวันนี้กับท่าที... และสายตา
ต่างกันเลยกับที่ว่าไม่มีทางกลับไปได้
เว้าวอนหว่งหากับท่าทีที่ใส่ใจ
สายตาที่ห่วงใยคืออะไรช่วยบอกมา

เปล่าชวนทะเลาะ...งี่เง่า
เซ้าซี้ไปวันๆ... เพื่อสร้างปัญหา
ติดอยู่บ้างมันค้างอยู่ในใจตลอดมา
อึดอัด...ปวดปร่า...จนเกินกว่าจะทนไป

ไม่คิดว่าอะไรกับอดีต เก่าๆ
จะเคยรักเขาอะไร ยังไง ก็ได้
สำคัญคือวันนี้ที่หัวใจ
เขาคืออะไร...และฉันอยู่ในฐานะไหน...ให้ชัดเจน...

ขอแค่เธอยังมีฉันในหัวใจ

รักสำคัญ..แค่ใหน
ฉันคงให้คำตอบอะไรไม่มาก
แต่กับฉัน...รักคือความลำบาก
ที่คิดอยากให้เธอเลิกกัน

จะสำคัญสักแค่ไหน
ก็เพียงแค่ใจไม่อาจหยุดคิดถึงเธอเท่านั้น
ไม่กล้าทำให้ไม่สบายใจหรือแม้แต่รู้สึกเคืองกัน
ขอแค่เธอยังมีฉันในหัวใจ

จะสำคัญสักแค่ใหนกัน
ในเมื่อความสัมพันธ์ที่ฉันได้
ก็เพียงตัว...แต่เขากลับได้หัวใจ
เจ็บปวดที่ไม่อาจทำอะไร...นอกจากทำไจ...ยอมรับมัน

แค่เพียงเพราะฉันไม่อยากเสียใจ

ฉันเห็นแก่ตัวเกินไปรึเปล่า
ที่คิดอยากมีเธอเป็นเงาไปไหนต่อไหน
และคิดมาเสมอว่าเธอคือคนดีของหัวใจ
แม้เธอยังไม่ลืมใครที่เคยห่วงใยในวานฉัน

บางครั้งต้องหลบหน้า...แอบน้อยใจ
เมื่อเห็นเธอคิดถึงใครคนนั้น
ยอมรับ...อาจดูชั่วช้าที่แอบคิดให้เธอลืมกัน
แค่เพียงเพราะฉันไม่อยากเสียใจ

อึดอัดมากไหม...ที่ฉันรักเธออย่างนี้
รำคาญรึเปล่าคนดีที่ฉันคิดถึงเธอเสมอ
และสุดท้ายแล้วไม่ว่ายังไงฉันก็ยังมอง...และเลือกแต่เธอ
เหตุผลเดียวของทุกสิ่งที่เป็นมาเสมอ
เธอคือ...ที่สุดของหัวใจ

เวลาฉันเหงาใครรู้บ้าง

เวลาฉันเหงาใครรู้บ้าง
เวลาฉันอ้างว้างมีใครรู้บ้างไหม
เวลาฉันเศร้าอยากมีใครสักคนชวยปลอบใจ
เวลาฉันร้องไห้อยากมีใครสักคนช่วยปลอบโยน

ความรักต้องเติมความหวาน

ความรักต้องเติมความหวาน


กาแฟต้องเติมน้ำตาล
แต่ความรักต้องเติมความหวานคือการเอาใจใส่
แต่งรสให้กลมกล่อมเราต้อง Mix หัวใจ
เป็นกาแฟในเช้าวันใหม่..ที่ลงตัว

แต่ถ้าวันหนึ่งกาแฟหมดรสหวาน
หมดโปรโมชั่นน้ำตาลเจอรสขมจนปวดหัว
เธอจะเปลี่ยนแก้วใหม่หรือปรับปรุงต่อเพื่อให้ลงตัว
อยากให้ชัวร์เราต้องปรับตัว.....
แล้วเติมความหวานไปพร้อมๆกัน